Τι έμαθα για τα startups τρέχοντας έναν μαραθώνιο

Startup Marathon

Το να τρέχεις ένα startup είναι κάπως σα να τρέχεις σε έναν μαραθώνιο. Το ξέρω γιατί τα έχω κάνει και τα δύο.

Η ιστορία ξεκινάει όπως οι περισσότερες καλές ιστορίες: με μια “χαζή” απόφαση μετά από μία συζήτηση. Βάζω το χαζή σε εισαγωγικά γιατί εν τέλει δεν αποδείχθηκε τόσο κακή αυτή η ιδέα. Ξεκίνησε κάπως έτσι:

Φίλος: Τι λες; Θα το κάνουμε;
Εγώ: Ναι, γιατί όχι;

Ακόμα δε μπορώ να θυμηθώ αν πράγματι είπα αυτές τις λέξεις μισο-αστειευόμενος. Τρεις λέξεις που μου ήρθαν μετά από μία ερώτηση για το αν θα λάβω μέρος σε ένα από τα πιο απαιτητικά αθλήματα. Η ουσία είναι ότι αυτές οι λέξεις με έκαναν να το αποφασίσω. Κι έτσι ξεκίνησε.

Δοκίμασε πράγματα στα οποία είσαι κακός

Ήταν ξεκάθαρα η ίδια δύναμη που με έχει ωθήσει να κάνω κι άλλα, εξίσου παράδοξα πράγματα στο παρελθόν. Όπως τη φορά που είπα στον εαυτό μου: “είμαι πολύ κακός στο να επικοινωνώ με ανθρώπους, ας κάνω πωλήσεις” ή όταν αποφάσισα να ξεκινήσω ένα startup, παρότι στην οργάνωση είμαι χειρότερος κι από την Dory από το finding Nemo . Η λίστα είναι μεγάλη και ξεφεύγω.

Αυτή τη φορά, η παρορμητική απόφαση ήταν να επιλέξω το άθλημα στο οποίο είμαι χειρότερος και αντιπαθώ περισσότερο: το τρέξιμο. Ιδιαίτερα το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων, οπότε γιατί να μην τρέξω έναν μαραθώνιο; Εξαιρετική ιδέα! και ποιον μαραθώνιο θα διαλέξω; ένα από τους απλούς; φυσικά όχι, θα διαλέξω τον Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας!

Για να φτάσουμε γρήγορα στις 12 Νοεμβρίου 2017 και μετά από συνολικά 922χλμ προετοιμασίας και αγώνα να μπαίνω στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Βλέπω τη γραμμή του τερματισμού. Δε νομίζω ότι μπορώ να περιγράψω ακριβώς το συναίσθημα να την περνάς. Λίγο πιο κάτω με περιμένει ο προπονητής μου, Άρης Μύρκος από το www.sciencetraining.gr

Αρης: Πώς ήταν;
Εγώ: Παράνοια!

Κυριολεκτικά δεν υπάρχει πιο αντιπροσωπευτική λέξη για να συνοψίσω όλη αυτή την εμπειρία.

Kripotos' Marathon

Άκου το σώμα σου και αξιοποίησε το καλύτερα

Υπάρχουν πολλές ιστορίες που περιγράφουν τον αγώνα, την πρόκληση, την ικανοποίηση και γενικά την εμπειρία του να τρέξεις έναν μαραθώνιο. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα πάνω σε αυτό. Θέλω μόνο να μοιραστώ αυτό που έμαθα.

Τι έμαθα λοιπόν; Κατά τη διάρκεια τόσο της προετοιμασίας, όσο και του αγώνα υπάρχουν δύο σημαντικές δεξιότητες που καθορίζουν την ποιότητα του τρεξίματος: Να ακούς το σώμα σου και να βρίσκεις τον βέλτιστο ρυθμό. Αυτό το ρυθμό που σε κάνει να νιώθεις άνετα, αλλά όχι να τεμπελιάζεις.

Όταν τρέχεις ερασιτεχνικά, μια απόσταση 4-5χλμ είναι αρκετή και φυσιολογικά αντιλαμβάνεσαι το “βέλτιστο ρυθμό”. Λένε ότι για να τρέξεις 10χλμ πρέπει να διπλασιάσεις την προσπάθεια και να την τετραπλασιάσεις αν πρόκειται να τρέξεις έναν ημιμαραθώνιο. Θα διαφωνήσω.

Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας κατάλαβα ότι υπάρχει ένα βέλτιστο σημείο που σε κρατάει σε έναν καλό ρυθμό, αλλά η αντοχή σου μεγιστοποιείται. Φυσικά, για να βρεις αυτό το σημείο πρέπει να ακούς το σώμα σου, το οποίο σου δείχνει πότε είναι πολύ αργά ή πολύ γρήγορα. Δεν υπάρχει χώρος για λάθη, ο μαραθώνιος δε συγχωρεί. Το να ακούς το σώμα σου είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Αν αποτύχεις δεν θα τα καταφέρεις, ενώ μπορεί να πρέπει να αντιμετωπίσεις κάποιον τραυματισμό. Ακόμη χειρότερα, σοβαρό τραυματισμό ή ακόμη και θάνατο.

Πως αυτό μοιάζει με το να τρέχεις ένα startup

Προερχόμενος από τον κόσμο των startups, βλέπω αυτές τις δύο πολύτιμες δεξιότητες. Σε ένα startup όπως και σε ένα μαραθώνιο η προσπάθεια είναι ατελείωτη. Ξεκινάς με μία υπέροχη (η χαζή κατ’ εμέ) ιδέα. Χτίζεις μία ομάδα, επενδύεις σε αυτό και δημιουργείς ένα βασικό αλλά λειτουργικό προϊόν. Μετά ψάχνεις για angel investment, break-even, scale up, VC κλπ. Στην πραγματικότητα δεν τελειώνει ποτέ. Είναι το απόλυτο τεστ αντοχής.

Μετά από πολλές αποτυχίες και ένα burn out στο ιατρικό ιστορικό μου, αντιλαμβάνομαι τη σημασία του βέλτιστου ρυθμού. Ο ρυθμός της ομάδας σε ένα startup είναι καθοριστικός γιατί είναι σημάδι μακροχρόνιας απόδοσης. Αν πας πολύ γρήγορα, το project θα γίνει μπάχαλο, αν αργήσεις, τότε θα έχεις χάσει την ευκαιρία σου.

Το πρώτο βήμα είναι να καταλάβεις την ομάδα, τις αδυναμίες και τα δυνατά σημεία, τα πάνω και τα κάτω. Μετά η ομάδα μπορεί να εκπαιδευτεί, μέσα από συνήθειες, επανάληψη, προκλήσεις, κουλτούρα και φυσικά συνεχή επικοινωνία. Φυσικά, η καθημερινότητα είναι πιο agile και με μικρά sprints, αλλά μακροπρόθεσμα, την επιτυχία τη φέρνει η διάρκεια και η αντοχή.

Για να προχωρήσεις μπροστά πρέπει να κατανοήσεις που βρίσκεσαι, αλλά και τον τρόπο που θα γίνεις καλύτερος. Όπως όταν προετοιμάζεσαι για έναν μαραθώνιο.

Τι έμαθα για τα startups τρέχοντας έναν μαραθώνιο was last modified: January 18th, 2018 by George Krypotos